Sartak

Sartak was de oudste zoon van Batoe khan, de leider van de Gouden Horde, en hielp zijn vader bij het veroveren van grote delen van Oost-Europa. In 1253 ontmoette Willem van Rubrouck hem.

Literatuur :

  • Marshall, R., Opkomst en ondergang van het Mongoolse keizerrijk, van Djenghis Khan tot Qoebilai Khan, Utrecht 1993.

Sevilla, Ididorus van

De Spaanse geschiedschrijver en geleerde Isidorus van Sevilla leefde op het einde van de 6de en het begin van de zevende eeuw in het Visigotische, katholieke Spanje. Hij werd geboren in Carthagena in 560 uit een Hispano-Romeins geslacht. In de kathedraalschool van Sevilla genoot de jonge Isidorus zijn opleiding in Latijn, Grieks en Hebreeuws. Rond 600 werd hij aartsbisschop van Sevilla. Uit zijn literaire oeuvre blijkt een diep christelijke inspiratie. Zijn voornaamste, en in de Middeleeuwen meest verspreide werk, de Etymologiae of Origines omvatte 20 boeken, die geschreven zijn in de lijn van zijn antieke voorgangers (o.m. Cassiodorus en Boëtius). In het eerste deel wordt een kort overzicht van de geschiedenis geschetst. In zijn Chronica Maior of Chronicon de Sex Aetatibus Mundi van 615 laat hij de geschiedenis aanvangen bij Adam en eindigen in 615 na Christus wat volgens zijn berekeningen het 5813-de wereldjaar is. Isidorus van Sevilla baseerde zich bij het schrijven van dit omvangrijk werk op de bijbel en het werk van Hieronymus. Zes tijdvakken worden behandeld die lopen vanaf de schepping tot 615. Verder schreef Isidorus van Sevilla een aantal werken voor de clerus, zoals Sententiae (gebaseerd op de Moralia van Gregorius de Grote) en de Ecclesiastica officiis (plichten van de clerici). Andere bekende werken van hem zijn onder meer De Viris Illustribus waarin hij een catalogus van biografische gegevens over kerkelijke auteurs weergeeft. In zijn werk De Natura Rerum behandelt hij de astronomie, de kosmografie en de meteorologie.

Literatuur :

  • Baus, K., “Isidor, EB v Sevilla”, in Lexikon für Theologie und Kirche, dl. 5 (1996) pp. 786-787.
  • De Schryver, R. Historiografie. Vijfentwintig eeuwen geschiedschrijving van West-Europa, Leuven 19942, pp. 109-110.

Solinus

De Latijnse auteur Solinus leefde in het midden van de derde eeuw na Christus en schreef een encyclopedisch werk Collectanea rerum memorabilium (Verzameling van vermeldingswaardige dingen) waarin verschillende aspecten van geografie, kosmografie, aardrijkskunde en natuurlijke historie aan bod komen. Solinus baseerde zich onder meer op de geschriften van Megasthenes en Plinius de Oudere. Tijdens de Middeleeuwen kende dit werk vrij veel succes. Middeleeuwse kartografen gebruikten de informatie uit de werken van Solinus om een idee te krijgen van het uitzicht van de oecumene.

Literatuur :

  • De Schryver, R. Historiografie. Vijfentwintig eeuwen geschiedschrijving van West-Europa, Leuven 19942, p. 58.
  • Diehl, L., “Iulius Solinus”, Paulys Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft, dl.19, bd. X1 (Stuttgart, 1917) pp. 823-838.