al-Bitrugi
De islamitisch-Spaanse geleerde al-Bitroegi (eigenlijk Aboe Isjak al-Bitroegi al-Isjbili, in het Latijn zegt men Alpetragius) leefde in de tweede helft van de dertiende eeuw in Sevilla tijdens de Moorse overheersing van het Iberisch schiereiland. Geïnteresseerd in astronomie, wijdde deze Arabische geleerde zich aan het berekenen van de bewegingen van planeten rondom de sterren. Hij trachtte het Aristoteleïsch en het Ptolemaïsch stelsel met elkaar te verzoenen. De basis van zijn planetenstelsel wordt gevormd door het Aristoteleïsch stelsel waarin hij de berekening van Claudius Ptolemaeus integreerde, evenwel zonder rekening te houden met de Ptolemaïesche epicyklische beweging. Van een echte verzoening tussen beide modellen kon dan eigenlijk ook geen sprake zijn.
Literatuur :
- Goldstein, B.R. Al-Bitruji: on the principles of astronomy: an edition of the Arabic and Hebrew versions with translation, analysis, and an Arabic-Hebrew-English glossary: In Yale studies in the history of science and medicine 7, Yale University press New Haven, 19772.
- Goldstein, B.R. The Arabic version of Ptolemy's Planetary hypotheses, In: Transactions of the American philosophical society.N.S. 57,4, Philadelphia, 1968.
Alexander IV
Rinaldo dei conti di Segni (Anagni - Viterbo 25 mei 1261) was paus van 1254 tot 1261 en stamde af uit hetzelfde geslacht als Gregorius IX. Als paus riep hij op tot een heilige oorlog tegen alle ongelovigen, maar kon zijn ambities niet hard maken. Ook pogingen tot herreniging met het oosten mislukten door zijn houding. De nieuwe kloosterorden kregen volop zijn steun.
Literatuur :
- Vones, L., “Alexander VI”, Lexikon für Theologie und Kirche, dl. I, 1996, pp. 368-370.
Andreas van Longjumeau
Andreas van Longjumeau was een vertrouwensman van de Franse koning Lodewijk IX. Als geestelijke trad hij toe tot de orde van de Dominicanen. Paus Innocentius IV stuurde hem in 1247 naar Armenië voor een verkenning naar de Mongolen. Na de diplomatieke missie van Johannes Di Plano di Carpini ondernam hij in opdracht van Lodewijk IX eveneens een reis naar de Mongoolse leider Güyük khan en de Mongoolse hoofdstad Karakoroem. In 1251 keerde hij terug naar Europa, nadat zijn diplomatieke missie op niets uitdraaide. Waarschijnlijk hebben de mislukte missies van broeder Andreas sterk bijgedragen tot de onduidelijke opdracht die Willem van Rubrouck had bij het ondernemen van zijn tocht. Uit het reisverslag van Willem van Rubrouck weten we dat de dominicaan aan het hof van Güyük khan geweest is.
“In pascuis eius habitabat Keuchan, apud cuius curiam fuit frater Andreas, (…)”
“Over zijn grondgebied heerst nu Güyük khan. Broeder Andreas verbleef aan zijn hof.”
Zie Devolder, o.c., p. 53. en A. Van Den Wyngaert, o.c., p. 207.
Het reisverhaal van Andreas van Longjumeau is jammer genoeg niet bewaard gebleven, maar enkel bekend door de verwijzingen die Willem van Rubrouck in zijn itinerarium maakte. Hij ontmoette na 1251 en voor 1253 Willem van Rubrouck en lichtte de Vlaamse minderbroeder in over Mongolië. Zo weten we dat Andreas van Longjumeau hem inlichtte over het bestaan van een kolonie Duitsers in het Mongoolse Rijk.
Quesivi etiam de Talas civitate, in qua erant Teutonici servi Buri, de quibus dixerat frater Andreas, de quibus etiam quesiveram multum in curia Sartach et Baatu, et nichil poteram intelligere nisi quod Buri dominus eorum fuerat interfectus tali occasione, …”
“Ik informeerde ook naar de stad Talas, waar Duitsers, slaven van Büri, woonden. Broeder Andreas had mij over hen gesproken. Herhaaldelijk had ik geprobeerd aan het hof van Sartak en Batoe inlichtingen over die Duitsers te krijgen, maar ik had over hen niets te weten kunnen komen, tenzij dat Büri, hun meester, vermoord was…”
Zie Devolder, e.a.,p. 64. en A. Van Den Wyngaert, o.c., p. 224.
Literatuur :
- Devolder, U., Ostyn, R., en Vandepitte, P., Het reisverhaal van Willem van Rubrouck, de Vlaamse Marco Polo : 1253-1255, (Tielt 1984) p. 6.
- Fried, J., Auf der Suche nach der Wirklichkeit. Die Mongolen und die europäische Erfahrungswissenschaft im 13. Jahrhundert, in : Historische Zeitschrift 243 (1986) pp. 287-332.
- Van Den Wyngaert, A., Itinera et relationes Fratrum Minorum Saeculi XIII et XIV, in Sinica Franciscana I, (Quaracchi Firenze, 1929) pp. 150-151.
- Van Esbroeck, M., “Andreas v. Longjumeau”, Lexikon für Theologie und Kirche, dl. I (1993) p. 631.
URL :
- http://www.bautz.de/bbkl/a/andreas_v_lo.shtml
- http://70.1911encyclopedia.org/A/AN/ANDREW.htm.
